دستي افشان تا ز سر انگشتانت صد قطره چكد هر قطره شود خورشيدي

باشد كه به صد سوزن نور          

                      شب ما را بكند  روزن روزن

                                                                 ما بي تاب و نيايش بي رنگ      

از مهرت لبخندي كن بنشان بر لب ما

باشد كه سرودي خيزد         

                 در خورد نيوشيدن تو

                                   ما هسته پنهان تماشائيم    

  ز تجلي ابري كن   

بفرست   

که ببارد بر سر ما

 باشد كه به شوري بشكافيم         

                     باشد كه بباليم و به خورشيد تو پيونديم

 هر سو مرز هر سو نام رشته کن از بی شکلی

                                   گذران از مرواريد زمان و مكان

                                                             باشد كه به هم پيوندد همه چيز        

              باشد كه نماند مرز كه نمامد نام

 اي دور از دست   

                                      پر تنهايي خسته است        

                                                       گه گاه شوري بوزان

باشد كه شيار پريدن در تو شود خاموش