"بیاد استاد بهاری"کار جدید درویش رضا منظمی
+
دوشنبه 30 بهمن1385 بهارباد
|
استاد علی اکبر شکارچی
استاد علي اكبر شكارچي در ۶ فروردين۱۳۲۸ در روستاي چم سنگر دورود لرستان متولد شدند. نواختن كمانچه را از كودكي تحت تاثير نوازندگان محلي آغاز كردند و پس از اخذ ديپلم و خدمت سربازي در سن ۲۴ سالگي به تهران عزيمت نمود و در سال ۱۳۵۰ از دانشكده هنرهاي زيباي دانشگاه تهران فارغ التحصيل گرديد و جهت فراگيري رديف هاي سازي و آوازي و قطعات ضربي از محضر استادان داريوش صفوت، نورعلي خان برومند،محمود كريمي، يوسف فروتن،سعيد هرمزي و جلال ذالفنون بهره مي برد. استاد در طول اين سالها همواره ازمحظر يگانه كمانچه استاد علي اصغر بهاري سود مي بردند. استاد در سال ۱۳۵۶ در اولين آزمون موسيقي باربد نفر اول رشته نوازندگي كمانچه گرديد. استاد از سال ۱۳۵۸ در دانشكده هنرهاي زيبا دانشگاه تهران،دانشگاه سوره،كانون فرهنگي هنري چنگ وچاووش و همچنين آموزشگاه موسيقي آرش به تدريس موسيقي پرداخته است. از آثار منتشر شده ايشان:موسيقي خلق لر ، جرس ، كوهسار ، بيست ترانه كهن لري ، كاروانه ، خونين شهر (كار مشترك با عطا جنگوك ) ، قطعاتي از موسيقي لري ، بهارباد ، خواب شقايق و كارهاي پژوهشي آلبوم رديف ميرزا عبدالله با كمانچه ، موسيقي فيلم خون بس و انتشار ۲ جلد كتاب وزن خواني و كارهاي ديگر را مي توان نام برد و نيز تجزيه و تحليل بيست ترانه كهن لري كه در دست انتشار مي باشد. استاد علاوه بر ايران كنسرتهاي فوق العاده اي را در كشور هاي: سوئيس ،سوئد، ايتاليا ، آلمان ،فرانسه ، انگليس ، اتريش ، كلمبيا و استراليا اجرا نموده اند.
+
یکشنبه 29 بهمن1385 بهارباد
|
استاد پرویز یاحقی
زنده یاد استاد پرویز صدیقی پارسی (یاحقی) به سال ۱۳۱۵در تهران (خیابان صفی علیشاه) دیده به جهان گشود.در جوانی خبرنگار روزنامه پست تهران بود.استاد به علت جدایی پدر و مادرش از یکدیگر در واقع تحت حضانت و سرپرستی دائی اش استاد حسین یاحقی قرار گرفت و در خانه او زندگی می کرد و از همان دوران کودکی با نوای موسیقی دائی اش آشنا گردید.در ۱۱ سالگی در ارکستر حسین یاحقی در کنار استادان بنام آن زمان به نوازندگی ویولن پرداخت. در سن ۱۳ سالگی به عنوان جوانترین نوازنده ویولون سلو انتخاب شد.در ۱۸ سالگی شروع به آهنگ سازی کرد و اولین آهنگ خود را با صدای مرضیه به گوش همه رساند که بسیار مورد توجه قرار گرفت. و در همین دوران بود که همکاری خود را با رادیو آغاز کرد و اولین آهنگ او برای رادیو تصنیف زیبای "امید دل من کجایی" بود.
استاد اولین آهنگسازی بودند که در گوشه های مهجور و دور افتاده موسیقی ایرانی به تعداد زیاد آهنگ ساختند که "بیداد زمان" در گوشه بوسلیک از مشهورترین آنهاست.
استاد روز جمعه ۱۳ بهمن ۱۳۸۵ دیده از جهان فرو بستند. روحش شاد و یادش گرامی باد.
+
چهارشنبه 25 بهمن1385 بهارباد
|
بهارباد (برگرفته از مجموعه بهارباد)
سرسبزي و باروري زيستگاه انسان آرزويي است همزاد او و بهاران زمين در همه باورها و فرهنگ ها فصلي ستودني و حيات بخش است. پيش آهنگ حضور بهاران بادي است كه از اواسط اسفند تا نيمه فروردين از جانب جنوب ايران وزيدن مي گيرد.اين باد را در گويش كوه نشينان زاگرس " كله باد" مي گوبند.
وزش و خيزش اين باد در زندگي ايلات و عشاير غرب ايران زمين چندان عزيز ومطلوب بود كه آهنگ حضورش پيام آور دگرگوني طبيعت ونويد دهنده ي زندگي دوباره است.تا آنجا كه همچون رهاننده اي
. مقدس جنبه ي اساطيري يافته است
+
چهارشنبه 25 بهمن1385 بهارباد
|
خاطره (برگرفته از مجموعه بهارباد)
خاطره،جای پای زمان است که به صورت یادگار و تکه ای از عمر آدمی به جا می ماند وخاطره ی یک دوست اوج این تبلوراست ومعنایی ازظاهر حیات. در زندگی یادگارها کم نیستند اما یادگارها وقتی با زخم و خراش وخاروچیزی شبیه یک داغ، یک نشانه بر پوست ،دل وروان به جا می ماند،یعنی آن یادگار و آن خاطره نشانه ی یک دوستی است که از دست رفته است. خاطره ها اصلا باید کوچک باشند،مقطع کوتاه داشته باشند، طول وعرض وارتفاعشان را بشود در يك نگاه ديد.هرچه کوچکتر،زیباتر،تامایه دردسرنشوند.خاطره های بزرگ خاطره نیستند، اسطوراند،حماسه اند و همه حماسه ها با رنج مایه ای پایان می گیرند. تلخی پایانشان،از همان آغاز پیداست.همچون شاهنامه هایی بی نام وپهلوانانی از تبار سهراب وسیاووش وجریر و منیژه و فرود. آخر را اول دیدن دل آگاه می خواهد و دل آگاه نباید مشغول باشد.دریغا که در زمانه ما کیست که بتواند تنبوه دل مشغولی های خویش را تاب آورد
+
چهارشنبه 25 بهمن1385 بهارباد
|
استاد مجید کیانی

استاد مجید کیانی در سال 1320 در تهران متولد شدند. رديف سنتور ابوالحسن صبا و قطعات علينقي وزيري و روح الله خالقي را به مدت چهارسال در هنرستان آزاد موسيقي ملي فراگرفت. سپس در دانشكده هنرهاي زيبا دانشگاه تهران قسمتي از رديف ميرزاعبدالله را نزد داريوش صفوت و نورعلي خان برومند آموخت. و براي مدت چهارسال ديگر نزد برومند بقيه رديف ميرزاعبدالله و همچنين شيوه سنتورنوازي حبيب سماعي را فراگرفت.
پس از آن مدت 2 سال نزد عبدالله دوامي براي آموختن رديف آوازي و همچنين چگونگي اجراي موسيقي ايراني تحصيل كرد سپس مدت 3 سال دردانشگاه سوربن پاريس نزد تران و انكه در رشته اتنوموزيكولوژي تحصيل نمود.
از آثا اجرايي وي مي توان كتاب هفت دستگاه موسيقي ايران، آلبوم هفت دستگاه موسيقي ايران (رديف ميرزاعبدالله، تنظيم براي سنتور) و همچنين آثار پژوهشي ديگر مانند ضربي هاي حبيب سماعي، گذري بر شيوه سنتورنوازي حبيب سماعي، آثار حبيب سماعي، شناخت موسيقي 1 و 2 و 3 ،که شناخت موسيقي 1: نوا (نگرشي برغم در موسيقي ايران) 2- سيد حسين طاهرزاده 3- حبيب سماعي می باشند، بررسي 3 شيوه هنر تك نوازي، آموزش سنتور روش رديف نوازي و از جمله فعاليت هاي اجرايي ديگر ايشان مديريت گروه موسيقي دانشكده هنرهاي زيبا در سالهاي 1373 الي 1379 و تدريس درس رديف موسيقي ايران در دانشگاه تهران به مدت 23 سال مي باشد. استاد كياني مديريت مركز حفظ و پژوهش موسيقي ايران و رئيس گروه موسيقي فرهنگستان هنر مي باشد.
+
چهارشنبه 25 بهمن1385 بهارباد
|
استاد شامیرزا مرادی
زنده یاد استاد محمد مرادی "معروف به شامیرزا" در سال ۱۳۱۴ در دورود لرستان بدنیا آمد. نخستین استاد او عمویش "ممده" (محمد علی) از نوازندگان کمانچه محلی بود. شامیرزا از ده سالگی همراه با ساز ممده تمبک می نواخت و در همین ایام نواختن کمانچه را نیز آموخت. از ۱۵ سالگی نزد پدر به فراگیری " سرنا " پرداخت.او سرنا را بسیار زلال و شفاف می نواخت و تغییر علامت های عرضی در ساز او بسیار گسترده و ماهرانه بود. ویژ گی وی در سرنا نوازی، استفاده از تکنیک های خاص به منظور تولید صداها و نغمه های مختلف بود و گاه،حجم صدایی که از ساز او برمی آمد،به اندازه یک ارکستر کامل بود.
شامیرزا به عنوان نوازنده ی چیره دست سرنا شهرت جهان داشت بطوری که کارشناسان اروپایی او را "مروارید اقیانوس " نامیده بودند.
زنده یاد استاد مرادی در ۲۳ آذر ماه ۱۳۷۶ چشم از جهان فرو بست. روانش شاد و یادش گرامی باد.
+
چهارشنبه 25 بهمن1385 بهارباد
|